เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 627 / 734

ประโยค - พระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 156 อาสะทัง ๔ ย่อมเจริญแก่กิเลสเหล่านั้น ผู้ซื้อว่า มิมะนะประดูไม้ อ้ออั้นยกขึ้นแล้ว เพราะกระยกมะนะเพียงดังไม้เบื่อเที่ยวไป ชื่อว่า ประมาทแล้วเพราะปล่อยสติ

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเจริญงอกงามของอาสะทังที่เกี่ยวพันกับกิเลสและความสำคัญของการมีสติในการกระทำของภิกษุ ซึ่งมุ่งเน้นไปที่การไม่ทำสิ่งที่ไม่ควรจะทำและการอยู่ในความยึดมั่นถือมั่น การเรียนรู้และทำสิ่

ประโยค - พระจิมปฏิรูปฉลองแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 157 ๔. เรื่องพระลักษณ์ภูมิเที่ยงเร* [๒๒๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดาว เมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงปลารกพระลักษณ์ภูมิเที่ยงเถร ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "มาตร ปิ

ในเนื้อหาเกี่ยวกับพระศาสดาว ทรงให้พระธรรมเทศนาแก่ภิกษุที่เข้ามาเผาพระศาสดาว ณ ที่ประทับกลางวัน โดยมีการพูดคุยในสภาพวุ่นวายและความสงสัยของภิกษุทั้งหลาย พระศาสดาวได้ทำการสอนทำให้เกิดความเข้าใจในบทเรียนช

ประโยค - พระ้มปัชฉูกปลูแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 158 [แก้รรอง] บรรดาบเหล่านั้น ว่า สานุโจ ได้แก่ ผู้เป็นไปกับผู้จัดการส่วนให้สำเร็จ คือเจ้าหน้าที่เก็บส่วน ก็ในพระคาถานี้ มันติพังทรงวิจฉยาวัตหาชื่อว่า มรรค

เนื้อหานี้พูดถึงความสำคัญของสานุโจในกระบวนการจัดการและการศึกษาในพระคาถา การอิงสัทธิศักดิ์แบบต่าง ๆ และบทบาทของอายตนะในการสร้างความรู้สึกของตัวตน นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายถึงความเกี่ยวข้องของกิเลสและการ

ประโยค - พระธัมปทัศน์กาลแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 159 มรรคาญ จึงเป็นผู้ไม่มีกุญ ๆ ปอญ. ในกลางจบเทศนา ภิกษหวาสนั้น ดำรงอยู่ในพระอรหัตแล้ว. (พระคาถาที่ ๒) แม่ในพระคาถาที่ ๒ เรื่องก็เหมือนกันเรื่องก่อนหนนเอง.

ในภาคที่ ๓ ของพระธัมปทัศน์กาล ได้กล่าวถึงมรรคาญ ซึ่งคือผู้ที่ไม่มีกุญแจนำไปสู่ความรู้แจ้ง นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงพระคาถาที่ ๒ โดยจะเห็นว่าความหมายเหมือนกับเรื่องก่อนหน้านี้โดยนายในพระคาถาได้มีการปรา

ประโยค - พระธัมมปฏิจจสมุปบาท ภาค ๓ - หน้าที่ 160 เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น, วิจิตฉานวรรณเช่นกับหนทางที่เสื้อโคร่งเที่ยวไปแล้วนั้น เป็นที่ ๕ แห่งหมวด ๕ แห่งวรรณนั้น เพราะจะนั่น หมวด ๕ แห่งนิรนุบายวิจ

บทนี้กล่าวถึงความหมายของพระธัมมปฏิจจสมุปบาทในหมวด ๕ ของวิจิตฉานวรรณ โดยอธิบายถึงความสำคัญของกิณุคนละและอรหัตตรมรรกาญ นอกจากนี้ ยังได้พูดถึงบทพระคาถาที่เกี่ยวข้องและบทที่เหลือ ซึ่งสะท้อนถึงแนวคิดที่มีค

ประโยค - พระธีมปาทีฏฐุกจาตุภาค ๓ - หน้าที่ 161 ๕. เรื่องนายาทรูสาโภ์* [๒๐๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระอุทร วัน ทรงปรารภคุณของ นายาทรูสาโภ์ ครัสพระธรรมเทศนาว่า "สุปฺปุพพี" เป็นต้น

เนื้อหาเกี่ยวข้องกับเรื่องราวของเด็กในพระนครที่มีความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา โดยมีเด็กสองคนที่มีฐานะทางความคิดต่างกันในการทำบูญ เด็กที่มีสัมมาทิฐิทำการสวดมนต์อย่างตั้งใจและได้รับชัยชนะในการทำบุญเหนือเด

ประโยค- พระธรรมปฐมถูกแปล ภาค ๓- หน้า ที่ 162 แล้ว ไปเพื่อขอการไม ได้พาแม่มันไปแล้ว บรรทุกเกวียนให้เต็ม แล้วด้วยไมในคง ข้ามมา (ถึง) ภายนอกเมือง ปล่อยโคไปอ่อน มีความสำราญดูดังนี้ ในที่ใกล้ป่าช้า แล้วได

เนื้อหานี้มีการเล่าถึงการนำโคเข้ามาในเมืองในช่วงเวลาเย็น และการเกิดเหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติด้านกฐิติ ขณะเดียวกันยังมีการพูดถึงบุคคลที่มีความเชื่อแตกต่างกันในเรื่องสัมมาทิฐิและมิจฉาทิฐิ โดยม

ประโยค - พระอธิษฐานที่ถูกลบแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 163 คนเป็นผู้สงสัยในพุทธอำนาจ อนุมัยก็กลัวภัยใหญ่ จึงได้ออกไปยืนอยู่แล้ว [ออมมนุษย์รักษาและบำรุงเด็กผู้ชอนให้ปกเดียว] ลำดับนั้น อนุมัยผู้นี้เป็นสัมมาทิฐิ

บทความนี้พูดถึงพฤติกรรมของอนุมัยขณะที่เขาสงสัยในพุทธอำนาจและความกลัวที่จะเกิดภัยใหญ่ ซึ่งนำเขาออกไปยืนและตัดสินใจที่จะทำดีเพื่อเด็กที่กำลังประสบปัญหา ได้มีการพูดถึงการทำทานกรรม และการรักษาเด็กก่อนที่พ

ประโยค- พระธัมปทัฏฐ์ถวายแปล ภาค ๓ - หน้า 164 "นี่อะไรน่ะ? พ่อ!" เด็กนั่น กราบลงว่า "ข้าแต่พระองค์ผู สมถิทธ ขพระองค์ไม่ทราม มารบิฎิของข้าพระองค์มาให้ บริโภคในราตรี แล้วได้ยินรักษาอยู่, ข้าพระองค์ถือคำว

ในบทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างเด็กกับพระศาสดาเกี่ยวกับคุณชาติเครื่องรักษาและความสำคัญของสติที่เป็นประโยชน์ในการรักษาโรคและป้องกันภัย พระศาสดาชี้แจงว่าพุทธานุสรณ์เป็นคุณชาติเครื่องรักษา และการอบรมจิตใจ

ประโยค - พระธัมปทัฏฐูถแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 165 ธรรมเป็นนิยต์ ทั้งกลางวันทั้งกลางคืน, (ชน เหล่านั้น) เป็นสาวกของพระโคดม ตื่นอยู่ด้วยดี ในภาคทุกเมื่อ. สติของชนเหล่าใด ไปแล้วใน พระสงฆ์เป็นนิยต์ ทั้งกลา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของธรรมและการเป็นสาวกของพระโคดม โดยเน้นที่การตื่นอยู่ดีในธรรมตลอดทั้งวันทั้งคืนและการรักษาสติในพระสงฆ์ และกล่าวถึงความยินดีในอานสุข ไม่ว่าจะเป็นเวลาไหน สรุปได้ว่าผู้ที่ปฏิบัต

ประโยค - พระถัมป์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 166 พระพุทธเจ้าตรัส เนื่องจากความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของพระพุทธเจ้าผู้นั้นนั่นเอง สองบทว่า พระฤๅฏา สติ ความว่า สติของหนเหล่าใดปรารถนาพระพุทธคุณทั้งหลาย

บทนี้นำเสนอวิธีการที่จะพัฒนาสติและเข้าใจพระคุณต่างๆ ของพระพุทธเจ้าผ่านทางการฝึกอบรมความคิดและคำสอนที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และพระสงฆ์คุณ ในความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของพระพุทธเจ้าที่ดำรง

ประโยค - พระธัมมปทุตฺตอภาส แปล ภาค ๓ - หน้าที่ 167 บทว่า ภวนาย ได้แก่ เมตตา สงฆานา. จงอยู่ ภวานาที่เหลือ แม้ทั้งหมด พระผู้มีพระภาคทรงประสงค์เอาในบทว่า "ภวนาย" นี้ เพราะความที่จุลาภาวะพระองค์ตรัสไว้แล

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของเมตตาและการภาวนาในพระธัมมปทุตฺตอภาส ภาค ๓ โดยเน้นที่คำว่า 'ภวนาย' ซึ่งหมายถึงการสร้างเมตตา และประกาศถึงความต้องการที่พระพุทธเจ้าทรงมีในการสอน. เนื้อหายังเชื่อมโยงกับคำสอนใ

ประโยค - พระจันทร์ลับถูกฉายแผ่ ภาค ๑ - หน้าที่ 169 ที่เขาได้แล้ว และเสียงคนตรีมีดินเป็นต้น ที่หายประกอบแล้ว, เมื่อ พระราชาเจิดพิ้นดีรอ แจ๋พระองค์, และข้าราชบริพารทั้งหลาย มีอุปราชและเสนาบดีเป็นต้นของพ

บทนี้นำเสนอเรื่องราวของพระราชาเจิดพิ้นดีและข้าราชบริพารที่เดินลงสู่ถนนเพื่อเล่นนักรบ ในขณะเดียวกันก็ได้เห็นพระจันทร์เต็มดวงบนท้องฟ้า ขณะที่มีการสื่อสารกับเทวดาที่ได้กล่าวคาถาสำหรับแสดงความสงสารต่อมนุษ

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปจบแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 170 ความที่มีรวดราวเป็นทุกข์ จึงทรงรวมทุกข์ และแล้วตรัส พระคาถานี้ว่า:- "การบวชก็ยาก การยึดถือยาก เรื่องที่ใครครอง ไม่มีให้คิดทุกข์ การอยู่ร่วมกับผู้สมอภั

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับคำสอนในพระธรรมปฏิรูปในประเด็นเกี่ยวกับการบวช ซึ่งมีความยากลำบากและมีการกล่าวถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้นจากการอยู่ร่วมกับผู้ไม่สมอภัย นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงการครองเรือนและข้อปฏิบั

ประโยค - พระจุฬปทุรุกาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 171 ให้เกิดทุกข์ คือให้ลำบากเพื่อจะอยู่ครอบครองเพราะเหตุนี้แหละ. บทพระคาถาว่า ทุกโบสมาสลาวโล ความว่า จริงอยู่ ชนะ เหล่าใดเป็นกุศลแก่ แม้สมบนโดยชาติโดด รตะกุล

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้เหตุผลถึงทุกข์และการอยู่ร่วมกันในพระคาถา พระจุฬปทุรุกา อธิบายถึงการดำเนินชีวิตที่ทำให้เกิดความลำบาก รวมถึงการเข้าใจความเป็นจริงของการติดตามของทุกข์ผ่านพระคาถาและประสบการณ์ชีวิตขอ

ประโยค - พระบรมปทุมอัคคีภาค ๓ - หน้าที่ 174 ๗. เรื่องบางสุขภูทา* [๒๒๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาธรรมของ อนาถบิณฑิกเศรษฐี ชื่อสุขภูทา ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "สุข สน

ในบทนี้ พระศาสดาทรงตรัสธรรมเทศนาเกี่ยวกับอนาถบิณฑิกเศรษฐีและความสัมพันธ์ระหว่างเศรษฐีกับความหวังในการมองหาความสุข และสิ่งสำคัญที่ต้องทำเมื่อบุตรและธิดาเกิดขึ้น โดยมุ่งเน้นไปที่การดำเนินชีวิตและธรรมะเพ

ประโยค - พระอิ่มปทุมขอกล่าวแปล ภาค 3 - หน้าที่ 175 บริโภค ก็กลับสำหรับอาบไว้ (คอย) ท่านเศรษฐีนี้ ตั้งแต่เวลาอาบน้ำไป ย่อมทำกิจทุกอย่างสำเร็จเรียบร้อย อุคเศรษฐี เห็นอาจารสมควรนางสุขท่านนั้นแล้ว มีจิตเล

ในบทนี้ พระอิ่มปทุมขอได้กล่าวถึงอาจารย์นางสุขและบารมีของท่านที่มีผลต่อจิตใจของผู้คน เมื่ออุคเศรษฐีได้เห็นคุณงามความดีของนางสุข เขาเริ่มตั้งคำถามในใจเกี่ยวกับการตัดสินใจและการดำเนินชีวิต การอธิษฐานเพื่

ประโยค - พระอุ้มปาทุติญาณแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 176 มหาชนพร้อมกับพระธุลีฟ้าตู ได้ทำการตอบรับ ฝ่ายนางจุฬาฯท้านั้น แสดงคนเผาท่านครทั้งสิ้น เหมือน นางวิสาสะ เพื่อทำสิรินิทธ์ของตนให้ปรากฎ ยืนอยู่บนรถเข้าไป

ในส่วนนี้ของพระอุ้มปาทุติญาณ แสดงถึงการตอบรับของมหาชนที่มีต่อพระธุลีฟ้าตูและการแสดงความเคารพต่อสมณะ โดยมีการเชื่อมโยงถึงการสร้างความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในสังคมและการแสดงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่า

ประโยค - พระธัมปทุสกุลฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 177 สรรเสริญพระสมเด็จพระนาคหมานา. พระสมเด็จเหลาเล่านั้น มีปกติอย่างไร? มีสมานอย่างไร? เจ้าฉันถามแล้ว จงบอกเรื่องนั้นแก่เรา." ลำดับนั้น นางสุพัททาทประกาศคุณ

เนื้อหานี้กล่าวถึงคุณงามความดีของพระสมเด็จพระนาคหมานาและการสรรเสริญจากนางสุพัททาท โดยมีการเน้นถึงความบริสุทธิ์ทั้งภายนอกและภายในของพระสมณะ รวมถึงคุณสมบัติที่ทำให้โลกมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ด้วยธรรมที่

ประโยค - พระบัมปัณฑ์ถูกฉลากแปล ภาค ๑ - หน้า 178 แม่พระนิปเทนท่านผู้มองแม้มิใช่แม่นิทา และสรรเสริญ พวกสมะของฉัน เป็นเช่นนั้น โลกภูเขาเพราะสุข และภูมิจมแม้เพราะทุกข์ ท่าน ไม่หวั่นไหวในพระสุขและทุกข์ พว

ในบทนี้ แม่พระนิปเทนมีการแสดงความเคารพและถวายดอกไม้เพื่อเป็นการถวายต่อพระพุทธเจ้า โดยเน้นถึงคุณค่าของสมะและการไม่หวั่นไหวในสุขและทุกข์ עםการเตรียมตัวเพื่อทำบุญ โดยมีการตั้งใจถวายดอกไม้และเครื่องหอมต่า